ج 1 ، ص 32 ) . 39 - كلام شصت و چهارم : [ پس از اطلاع بر اخبار سقيفه بعد از رحلت رسول اللّه ( ص ) ] . « فهلا احتججتم عليهم بأن رسول اللّه وصى بأن يحسن الى محسنهم و يتجاوز عن مسيئهم » ( 1 ) إلخ ( ج 1 ، ص 122 ) . ابو حيان على بن محمد بن عباس توحيدى بغدادى ( متوفى حدود 404 ه 1013 م ) در كتاب ( البصائر ، 59 ب ) ، سيد مرتضى در ( امالى ، ج 1 ، ص 198 ) با اختلافى اندك . 40 - كلام شصت و هفتم : در سحرگاه روزى كه مورد ضربت شمشير قرار گرفت . « ملكتنى عينى و انا جالس ، فسنح لى رسول اللّه ( ص ) فقلت : يا رسول اللّه ما ذا لقيت من امتك من الاؤد و اللدد » ( 2 ) إلخ ( ج 1 ، ص 114 ) . ابن عبد ربه ( العقد الفريد ، ج 2 ، ص 298 ) ، ابو الفرج اصفهانى ( مقاتل - الطالبين ، ص 16 ) ، ابو على قالى ( ذيل الامالى و النوادر ، ص 190 ) . 41 - كلام شصت و نه : در اين خطبه درود فرستادن بر پيامبر ( ص ) را به مردم مى آموزد و صفات خداى سبحان و صفت پيامبر و دعاى به او را بيان مىكند . « اللهم داحى المدحوات ، داعم المسموكات و جبل القلوب على فطرتها : شقيها و سعيدها ، اجعل شرائف صلواتك ، و نوامى بركاتك على محمد عبدك و رسولك » ( 3 ) إلخ ( ج 1 ، ص 116 ) . ابو على قالى ( ذيل ، الامالى و النوادر ، ص 175 ) ، [ ثقفى ، الغارات ، ج 1 ، ص 159 ] .

--> ( 1 ) پس چرا در برابر ايشان اين حجت را نياورديد كه رسول اللهّ ( ص ) وصيت فرمود كه در بارهء نيكوكاران انصار نيكويى كنيد و از بدكردار ايشان در گذريد . ( 2 ) خواب بر من چيره شد حالى كه نشسته بودم ، آن گاه رسول اللهّ ( ص ) بر من جلوه نمود . پس به او گفتم يا رسول اللهّ از ناراستى و دشمنى ، چهار كه از امت تو نديدم . ( 3 ) خدايا ، اى گسترندهء زمينها و اى بر آورنده و نگاهدارندهء گردونهء آسمانها ، اى آفرينندهء قلوب و نگارندهء فطرت تيره بخت و نيكبخت ، شريفتر صلوات و فزونتر بركات تو نثار محمد ( ص ) بنده و فرستادهء تو باد .